1 |
ამის შემდეგ აირჩია უფალმა სხვა სამოცდაათი მოწაფეც და წინასწარ წარგზავნა ისინი
წყვილ-წყვილად იმ ქალაქებსა თუ სოფლებში, სადაც თვითონ აპირებდა მისვლას. |
1 |
და ამისა შემდგომად გამოირჩინა უფალმან სხუანი სამეოც და ათნი და წარავლინნა იგინი
ორ-ორნი წინაშე მისსა ყოველსა ქალაქებსა და დაბნებსა, ვიდრეცა ეგულებოდა მას
მისლვად. |
2 |
უთხრა მათ: სამკალი ბევრია, მაგრამ ცოტანი არიან
მომკალნი. მაშ, ევედრეთ სამკალის პატრონს, რათა მუშაკნი მოავლინოს თავის
სამკალში. |
2 |
და ეტყოდა მათ: სამკალი ფრიად არს, ხოლო მუშაკნი მცირედ.
ევედრენით უკუე უფალსა სამკალისასა, რაჲთა მოავლინნეს მუშაკნი სამკალსა
თჳსსა. |
3 |
წადით: აჰა, მე გგზავნით თქვენ, როგორც კრავებს მგლებს
შორის. |
3 |
წარვედით! აჰა ესერა მიგავლინებ თქუენ, ვითარცა კრავთა
შორის მგელთა. |
4 |
ნუ წაიტანებთ ნურც ფუთას, ნურც აბგას, ნურც ფეხსაცმელს,
და ნურავის მიესალმებით გზაში. |
4 |
ნუ წარგაქუნ ბალანტი, ნუცა ვაშკარანი, ნუცა შესასხმელი
ფერჴთაჲ და ნუცა ვის გზასა ზედა მოიკითხავთ. |
5 |
რომელ სახლშიც უნდა შეხვიდეთ, თავდაპირველად თქვით:
მშვიდობა ამ სახლს. |
5 |
და რომელსაცა სახლსა შეხჳდეთ, პირველად თქუთ: მშჳდობაჲ
სახლსა ამას! |
6 |
თუ იქნება იქ ძე მშვიდობისა, მასზე დაივანებს თქვენი
მშვიდობა; თუ არა და - თქვენვე დაგიბრუნდებათ. |
6 |
და უკუეთუ იყოს მუნ ძჱ მშჳიდობისაჲ, განისუენოს მის ზედა
მშჳდობამან თქუენმან, უკუეთუ არა − თქუენდავე მოიქცეს. |
7 |
იმავე სახლში დარჩით, ჭამეთ და სვით, რაცა აქვთ, რადგანაც
ღირსია მაშვრალი თავისი საზღაურისა. ნუ გადახვალთ სახლიდან სახლში. |
7 |
მასვე სახლსა შინა იყვენით, ჭამდით და სუემდით მათ თანა,
რამეთუ ღირს არს მუშაკი სასყიდლისა თჳსისა, ნუ მიხუალთ სახლითი სახლად. |
8 |
თუ რომელიმე ქალაქში მიხვალთ და მიგიღებენ, ჭამეთ, რაც
შემოგთავაზონ. |
8 |
და რომელსა ქალაქსა შეხჳდეთ, და შეგიწყნარნენ თქუენ,
ჭამდით წინა-დაგებულსა თქუენსა |
9 |
განკურნეთ იქაური სნეულნი და უთხარით მათ: მოგიახლოვდათ
ღმრთის სასუფეველი. |
9 |
და განჰკურნებდით მას შინა უძლურთა და ეტყოდეთ მათ: მოახლებულ არს თქუენ ზედა
სასუფეველი ღმრთისაჲ. |
10 |
ხოლო თუ რომელიმე ქალაქში მიხვალთ და არ მიგიღებენ, ქუჩაში გამოსვლისას თქვით: |
10 |
და რომელსა ქალაქსა შეხჳდეთ, და არა შეგიწყნარნენ თქუენ, გამო-რაჲ-ხჳდოდით უბანთა
მისთა, არქუთ მათ: |
11 |
თვით მტვერს, რომელიც თქვენს ქალაქში მოგვეკრა, ჩამოვიბერტყავთ და თქვენ გიტოვებთ;
მაგრამ იცოდეთ, რომ მოგიახლოვდათ ღმრთის სასუფეველი. |
11 |
აჰა ესერა მტუერი რომელ აღეკრა ფერჴთა ჩუენთა ქალაქისაგან თქუენისა, განვიყრით
თქუენ ზედა; გარნა ესემცა უწყით, რამეთუ მოახლებულ არს სასუფეველი ღმრთისაჲ. |
12 |
გეუბნებით, განკითხვის დღე სოდომისათვის უფრო ასატანი იქნება, ვიდრე ამ
ქალაქისათვის. |
12 |
გეტყჳ თქუენ: სოდომელთა უმოლხინეს იყოს მას დღესა შინა, ვიდრე ქალაქისა მის. |
13 |
ვაი, შენდა, ქორაზინ! ვაი შენდა, ბეთსაიდა! რადგან ტიროსსა და სიდონს რომ მოვლენოდა
თქვენში მოვლენილი სასწაული, რა ხანია ძაძასა და ნაცარში მსხდომნი
შეინანებდნენ. |
13 |
ვაჲ შენდა, ქორაზინ, და ვაჲ შენდა, ბეთსაიდა, რამეთუ
ტჳროსს და სიდონს თუმცა იქმნნეს ძალნი, რომელ იქმნნეს თქუენ შორის,
პირველვემცა ძაძითა და ნაცარსა ზედა მსხდომარეთა შეინანეს. |
14 |
ამიტომ განკითხვის დღე ტიროსისა და სიდონისთვის უფრო
ასატანი იქნება, ვიდრე თქვენთვის. |
14 |
ხოლო ტჳროსი და სიდონი უმოლხინეს იყოს სასჯელსა მას,
ვიდრე თქუენ. |
15 |
და შენ, კაპერნაუმ, თვით ზეცამდე ამაღლებული, ჯოჯოხეთამდე
დაემხობი. |
15 |
და შენ, კაპერნაუმ, ნუ ცადმდე აჰმაღლდები, არამედ
ჯოჯოხეთადმდე შთაჰჴდე. |
16 |
თქვენი მსმენელი მე მისმენს და თქვენი უარმყოფელი მე უარმყოფს; ხოლო ვინც მე
უარმყოფს, უარყოფს ჩემს მომავლინებელს. |
16 |
რომელმან თქუენი ისმინოს, ჩემი ისმინა; და რომელმან თქუენ შეურაცხ-გყვნეს, მე
შეურაცხ-მყოფს; და რომელმან მე შეურაცხ-მყოს, შეურაცხ-ჰყოფს მომავლინებელსა ჩემსა. |
17 |
სამოცდაათნი სიხარულით დაბრუნდნენ და თქვეს: უფალო,
ეშმაკნიც კი გვმორჩილებენ შენი სახელით. |
17 |
და მოიქცეს სამეოც და ათნი იგი სიხარულითა და იტყოდეს:
უფალო, ეშმაკნიცა დაგუემორჩილებიან სახელითა შენითა. |
18 |
და უთხრა მათ: ვხედავდი სატანას, ელვასავით რომ ვარდებოდა
ციდან. |
18 |
ჰრქუა მათ იესუ: ვხედევდ ეშმაკსა ვითარცა ელვასა, ზეცით
გარდამოვრდომილსა. |
19 |
აჰა, მოგცემთ თქვენ ხელმწიფებას გველთა და მორიელთა
დათრგუნვისა და მტრის ყოველი ძალისა; და ვერაფერი გავნებთ თქვენ. |
19 |
აჰა მიგცემ თქუენ ჴელმწიფებასა დათრგუნვად გუელთა და
ღრიაკალთა და ყოველსა ზედა ძალსა მტერისასა, და თქუენ არარაჲ გევნოს. |
20 |
მაგრამ ის ნუკი გახარებთ, რომ სულები გმორჩილებენ, არამედ
ის გიხაროდეთ, რომ თქვენი სახელები დაიწერა ცაში. |
20 |
ხოლო ამას ზედა ნუ გიხარინ, რამეთუ სულნი უკეთურნი
დაგემორჩილებიან, არამედ გიხაროდენ, რამეთუ სახელები თქუენი დაიწერა ცათა
შინა. |
21 |
მაშინ გაიხარა იესომ სულით და თქვა: გაღიარებ, მამაო, ცისა და მიწის უფალო,
ვინაიდან ბრძენთა და გამგებთ დაუმალე ეს და გაუცხადე ჩვილ ბალღებს. დიახ, მამაო,
ვინაიდან ასე კეთილინებე შენ. |
21 |
მას ჟამსა შინა იხარებდა იესუ სულითა და თქუა: აღგიარებ
შენ, მამაო, უფალო ცისა და ქუეყანისო, რამეთუ დაჰფარე ესე ბრძენთაგან და
მეცნიერთა და გამოუცხადე ესე ჩჩჳლთა. ჰე, მამაო, რამეთუ ესრეთ სათნო-იყო
შენ წინაშე. |
22 |
ყველაფერი მამისაგან მომეცა მე, და არავინ იცის, ვინ არის
ძე, გარდა მამისა, და არც ის, ვინ არის მამა, გარდა ძისა და იმისა,
ვისთვისაც ძე ინებებს გამოცხადებას. |
22 |
და მიექცა მოწაფეთა და ჰრქუა: ყოველივე მომეცა მე მამისა
ჩემისა მიერ, და არავინ იცის, ვინ არს მამაჲ, გარნა ძემან; და არცა ვინ
იცის, ვინ არს ძე, გარნა მამამან; და ვისა უნდეს ძესა გამოცხადების,
გამოუცხადოს. |
23 |
მიუბრუნდა მოწაფეებს და განცალკევებით უთხრა: ნეტარ არიან თვალნი, რომელნიც
ხედავენ, რასაც თქვენ ხედავთ. |
23 |
და მიექცა მოწაფეთა მისთა თჳსაგან და ჰრქუა: ნეტარ არიან
თუალნი, რომელნი ხედვენ, რომელსა თქუენ ხედავთ, და ყურნი, რომელთა ესმის
რომელი თქუენ გესმის. |
24 |
რადგანაც გეუბნებით თქვენ: მრავალ წინასწარმეტყველსა და
მეფეს სურდათ ეხილათ ის, რასაც თქვენ ხედავთ, და ვერ იხილეს; და ესმინათ
ის, რასაც თქვენ ისმენთ, და ვერ ისმინეს. |
24 |
ხოლო გეტყჳ თქუენ, რამეთუ: მრავალთა წინაწარმეტყუელთა და
მეფეთა უნდა ხილვაჲ, რომელსა თქუენ ხედავთ, და ვერ იხილეს, და სმენად,
რომელი თქუენ გესმის, და ვერ ესმა. |
25 |
და აჰა, ერთი რჯულის მოძღვარი წამოდგა და საცდუნებლად
უთხრა მას: მოძღვარო, რა უნდა ვქნა, რომ დავიმკვიდრო საუკუნო სიცოცხლე? |
25 |
და აჰა ესერა სჯულის-მეცნიერი ვინმე აღდგა და გამოსცდიდა
იესუს და ეტყოდა: მოძღუარ, რაჲ ვქმნე, რაჲთა ცხორებაჲ საუკუნოჲ დავიმკჳდრო? |
26 |
უთხრა მას: რა სწერია რჯულში? როგორ ამოიკითხავ? |
26 |
ხოლო თავადმან ჰრქუა მას: სჯულსა ვითარ წერილ არს? ვითარ
აღმოიკითხავ? |
27 |
ხოლო მან პასუხად თქვა: გიყვარდეს უფალი ღმერთი შენი
მთელი შენი გულით და მთელი შენი სულით და მთელი შენი გონებით; და: მოყვასი
მენი, ვითარცა თავი შენი. |
27 |
ხოლო მან ჰრქუა: შეიყუარო უფალი ღმერთი შენი ყოვლითა
გულითა შენითა და ყოვლითა სულითა შენითა და ყოვლითა ძალითა შენითა და
ყოვლითა გონებითა შენითა, და მოყუასი შენი − ვითარცა თავი თჳსი. |
28 |
უთხრა მას: სწორად მიპასუხე; ეგრე მოიქეცი და ცხონდები. |
28 |
ჰრქუა მას იესუ: მართლ მომიგე, მაგას იქმოდე და სცხონდე. |
29 |
ხოლო მან თავის გასამართლებლად ჰკითხა იესოს: კი მაგრამ,
ვინ არის ჩემი მოყვასი? |
29 |
ხოლო მას უნდა განმართლებად თავი თჳსი და ჰრქუა იესუს: და
ვინ არს მოყუას ჩემდა? |
30 |
მიუგო იესომ და უთხრა მას: ერთი კაცი იერუსალიმიდან
იერიხონს მიდიოდა და ყაჩაღებს ჩაუვარდა ხელში, რომლებმაც გაძარცვეს, დაჭრეს
და გაიქცნენ, ის კი ცოცხალ-მკვდარი დააგდეს. |
30 |
მიუგო იესუ და ჰრქუა: კაცი ვინმე გარდამოვიდოდა
იერუსალჱმით იერიქოდ, და ავაზაკნი დაესხნეს, განძარცუეს იგი, დაწყლეს და
წარვიდეს და დაუტევეს მწყდარი. |
31 |
შემთხვევით ერთმა მღვდელმა ჩამოიარა ამ გზაზე და დაინახა იგი, მაგრამ გვერდი
აუქცია.
|
31 |
ხოლო დამთხუევით მღდელი ვინმე შთავიდოდა მასვე გზასა და
იხილა იგი და თანა-წარჰჴდა. |
32 |
ასევე ერომა ლევიტელმაც ჩამოიარა იქვე, დაინახა და გვერდი
აუქცია. |
32 |
და ეგრეთვე ლევიტელი მასვე ადგილსა მივიდა და იხილა იგი
და თანა-წარჰჴდა. |
33 |
მერე ერთმა გზად მიმავალმა სამარიელმა ჩამოიარა, დაინახა
და შეებრალა იგი; |
33 |
მერმე სამარიტელი ვინმე წარვიდოდა, მოვიდა მასვე ადგილსა,
იხილა იგი და შეეწყალა. |
34 |
მივიდა, ზეთითა და ღვინით მოჰბანა ჭრილობები და შეუხვია; თავის სახედარზე შესვა,
სასტუმროში მიიყვანა და უპატრონა. |
34 |
და მოვიდა მისა და შეუხჳა წყლული იგი და დაასხა ზეთი და
ღჳნოჲ და აღსუა იგი კარაულსა თჳსსა და მოიყვანა იგი ყოველთასა მას სადგურსა
და იღუაწა იგი. |
35 |
ხოლო მეორე დღეს, გამგზავრებისას, ამოიღო ორი დინარი,
მეფუნდუკეს მისცა და უთხრა: მიმიხედე და თუ მეტი დაგეხარჯება, აქეთობას
გადაგიხდიო. |
35 |
და ხვალისაგან, გამო-რაჲ-ვიდოდა, ორი დრაჰკანი მისცა
ყოველთა სადგურისა მოღუაწესა მას და ჰრქუა: იღუაწე ეგე და, სხუაჲ თუ რაჲმე
წარაგო უმეტესი, მო-რაჲ-ვიდე, მიგცე შენ. |
36 |
როგორ გგონია, ამ სამთაგან რომელი იყო მისი მოყვასი, ვინც
ხელთ ჩაუვარდა ყაჩაღებს? |
36 |
ვინ უკუე ამათ სამთაგანი გგონიეს შენ მოყუას მისა, რომელ
იგი შევარდა ავაზაკთა მათ? |
37 |
მან მიუგო: ის, ვინც მოწყალება გამოიჩინა მის მიმართ. და
უთხრა მას იესომ: წადი და შენც ასევე მოიქეცი. |
37 |
ხოლო მან ჰრქუა: რომელმან ყო წყალობაჲ მის თანა. ჰრქუა
მას იესუ: ვიდოდე და ჰყოფდ შენცა ეგრევე. |
38 |
მოხდა ისე, რომ გზად მიმავალი ერთ სოფელში შევიდა და
ვიღაც ქალმა, რომელსაც სახელად ერქვა მართა, თავის სახლში შეიპატიჟა იგი. |
38 |
და იყო ვითარცა წარვიდეს ესენი, და თავადი შევიდა დაბასა
რომელსამე. და იყო ვინმე მუნ დედაკაცი, რომლისა სახელი მართა, და შეიყვანა
თავადი სახიდ თჳსა. |
39 |
ამ ქალს ჰყავდა და, სახელად მარიამი, რომელიც იესოს
ფერხთით ჩამოჯდა და ისმენდა მის სიტყვას. |
39 |
და იყო დაჲ მისი, რომელსა ერქუა მარიამ, რომელი დაჯდა
ფერჴთა თანა იესუჲსთა და ისმენდა სიტყუათა მისთა. |
40 |
მართა კი დაფუსფუსებდა, ვინაიდან ბევრი საზრუნავი ჰქონდა
სამასპინძლოდ; მივიდა და უთხრა მას: უფალო, ნუთუ ვერ ხედავ, რომ ჩემმა დამ
მარტო მე მომანდო მასპინძლობა? უთხარი, ხელი შემაშველოს. |
40 |
ხოლო მართა მიმოდაზრუნვიდა მრავლისა მსახურებისათჳს, ზედა
მიადგა და ჰრქუა: უფალო, არა იღუწი, რამეთუ დამან ჩემმან მარტოჲ დამიტევა
მე მსახურებად. არქუ მას, რაჲთა შემეწეოდის მე. |
41 |
მიუგო იესომ და უთხრა მას: მართა, მართა, ბევრ რამეზე
ზრუნავ და შფოთავ; |
41 |
მიუგო იესუ და ჰრქუა მას: მართა, მართა! ზრუნავ და შფოთ
ხარ მრავლისათჳს, აქა ერთისაჲ არს საჴმარ. |
42 |
მაგრამ საჭიროა მხოლოდ ერთი რამ. მარიამმა კი უკეთესი
წილი ირჩია, რომელიც არ წაერთმევა მას. |
42 |
ხოლო მარიამ კეთილი ნაწილი გამოირჩია, რომელი არასადა
მიეღოს მისგან. |