1 |
კვლავ შევიდა სინაგოგაში, და იყო იქ ხელგამხმარი კაცი.
|
1 |
და მერმე შევიდა შესაკრებელსა, და იყო მუნ კაცი, რომელსა ჴელი განჴმელ ედგა. |
2 |
და უთვალთვალებდნენ მას, ვნახოთ, შაბათს თუ განკურნავსო,
რათა ბრალი დაედოთ მისთვის. |
2 |
და უმზირდეს მას, უკუეთუ შაბათსა განკურნოს იგი, რაჲთა
შეასმინონ იგი. |
3 |
ხოლო მან უთხრა ხელგამხმარ კაცს: შუაში დადექ. |
3 |
და მას ჟამსა ჰრქუა იესუ კაცსა მას, რომელსა ჴელი განჴმელ
ედგა: აღდეგ და წარმოდეგ შორის! |
4 |
მათ კი უთხრა: რისი ქმნა შეიძლება შაბათს: კეთილისა თუ
ბოროტისა? სულის ცხონება თუ წარწყმედა? ხოლო ისინი დუმდნენ. |
4 |
და ჰრქუა მას იესუ: ჯერ-არს შაბათსა შინა კეთილისა საქმე
ანუ ბოროტისაჲ? სულისა ცხოვნებაჲ ანუ მოკლვაჲ? ხოლო იგინი დუმნეს. |
5 |
რისხვით მოავლო თვალი შეკრებილთ, მათი გულქვაობით
დამწუხრებულმა, და უთხრა ხელგამხმარ კაცს: გაიწოდე შენი ხელი! მანაც
გაიწოდა და კვლავ გაუმრთელდა, როგორც მეორე. |
5 |
და მიმოიხილა მათდა რისხვით და მწუხარედ სიბრმისათჳს
გულთა მათთაჲსა და ჰრქუა კაცსა მას: განირთხ ჴელი შენი! და მან განირთხა,
და კუალად მოეგო ჴელი იგი, ვითარცა ერთი იგი. |
6 |
გამოვიდნენ თუ არა ფარისევლები, სასწრაფოდ მოითათბირეს
ჰეროდელებთან ერთად, როგორ დაეღუპათ იგი. |
6 |
და ვითარცა გამოვიდეს მიერ ფარისეველნი იგი ჰეროდიანელთა
თანა, და ზრახვა-ყვეს მისთჳს, რაჲთა წარწყმიდონ იგი. |
7 |
მაგრამ იესო მოწაფეებითურთ ზღვის პირას გავიდა; და მიჰყვა
მას დიდძალი ხალხი გალილეიდან და იუდეიდან, |
7 |
ხოლო იესუ მოწაფითურთ განეშორა მათგან და მოვიდა
ზღჳს-კიდედ. და მრავალი ერი შეუდგა მას გალილეაჲთ და ჰურიასტანით, |
8 |
იერუსალიმიდან, იდუმეიდან და იორდანეს გაღმიდან. ტიროსისა
და სიდონის მხარის მცხოვრებთაც შეიტყეს მისი საქმენი, და მრავალი მივიდა
მასთან. |
8 |
იერუსალჱმით, იდუმიაჲთ, წიაღ-იორდანით და ტჳროსით კერძო
და სიდონით. ესმა მრავალსა სიმრავლესა, რაოდენსა-იგი იქმოდა, და მოვიდეს
მისა. |
9 |
და, ხალხმრავლობის გამო, თავის მოწაფეებს უთხრა, ნავი
გამიმზადეთო, რათა არ შეევიწროებინათ იგი. |
9 |
და ჰრქუა მოწაფეთა თჳსთა, რაჲთა ნავი განუმზადონ მას
ერისა მისთჳს, რაჲთა არა შეაიწრონ იგი. |
10 |
ვინაიდან მრავალი განეკურნა: ასე რომ, ყველა სნეული აწყდებოდა, რათა შეხებოდა მას. |
10 |
რამეთუ მრავალთა განჰკურნებდა, ვითარმედ ზედაცა დაესხმოდა მას ერი იგი, რაჲთა
შე-ოდენ-ეხნენ. და რაოდენთა აქუნდა უძლურებაჲ და შეეხნეს, განიკურნებოდეს. |
11 |
მისი შემყურე უწმინდური სულები მის წინაშე ემხობოდნენ და ყვიროდნენ: შენა ხარ ძე
ღმრთისა. |
11 |
და სულები იგი არაწმიდაჲ ხედვიდეს მას და შეუვრდებოდეს, ღაღადებდეს და იტყოდეს:
შენ ხარ ძე ღმრთისაჲ. |
12 |
ხოლო იესომ მკაცრად უბრძანა მათ, არ გამთქვათო. |
12 |
და ფრიად შეჰრისხნა მათ იესუ, რაჲთა არა გამოაცხადონ იგი. |
13 |
მერე ავიდა მთაზე და მოუხმო მათ, ვინც თვითონ სურდა; და მივიდნენ მასთან.
|
13 |
და აღვიდა მთასა და მოუწოდა, რომელთაჲ უნდა მას; და მოვიდეს მისა. |
14 |
აირჩია თორმეტი, რათა ყოფილიყვნენ მასთან და საქადაგებლად
წარეგზავნა ისინი, |
14 |
და ყვნა ათორმეტნი იგი, რაჲთა იყვნენ მის თანა და
წარავლინნეს იგინი ქადაგებად |
15 |
და რათა პქონოდათ სნეულთა განკურნებისა და ეშმაკთა
განდევნის ძალა. |
15 |
და რაჲთა აქუნდეს ჴელმწიფებაჲ განსხმად ეშმაკთა. |
16 |
აირჩია თორმეტი, და სიმონს სახელად უწოდა პეტრე. |
16 |
და დასდვა სახელები: სიმონს პეტრე, |
17 |
ხოლო იაკობს ზებედესას და იაკობის ძმას იოანეს უწოდა
ბოანერგეს, რაც ნიშნავს: ქუხილის ძენი; |
17 |
და იაკობ ზებედესი და იოვანე, ძმაჲ იაკობისი; და დასდვა
მათ სახელები: ბანერგეს, რომელ არს: ძენი ქუხილისანი; |
18 |
ანდრია და ფილიპე, ბართლომე და მათე, თომა და იაკობ
ალფესი, თადეოსი და სიმონ კანანელი. |
18 |
ანდრეა და ფილიპე, ბართლომე და მატთეოს, თომა და იაკობ
ალფესი, თადეოს და სიმონ კანანელი |
19 |
და იუდა ისკარიოტელი, რომელმაც გასცა იგი. |
19 |
და იუდა ისკარიოტელი, რომელმანცა მისცა იგი. |
20 |
მივიდა სახლში, და კვლავ შეგროვდა იმდენი ხალხი, რთმ
პურის ჭამა ვეღარ შეიძლეს. |
20 |
და მოვიდეს სახლსა, და შეკრბა კუალად მისა ერი, ვიდრემდის
ვერ ჴელ-ეწიფებოდა მათ ვერცაღა პურისა ჭამად. |
21 |
გაიგეს მისმა ახლობლებმა და მოვიდნენ, რათა შეეპყროთ იგი,
ვინაიდან ამბობდნენ, შეიშალაო. |
21 |
და ესმა მის კერძოჲსათა და გამოვიდეს შეპყრობად მისა,
რამეთუ იტყოდეს, ვითარმედ: განკრთომილ არს. |
22 |
ხოლო იერუსალიმიდან ჩამოსული მწიგნობრები ამბობდნენ:
ბელზებული ჰყავს და ეშმაკთა მთავრის შეწევნით აძევებსო ეშმაკთ. |
22 |
და მწიგნობარნი იგი, რომელნი იერუსალჱმით შთამოსრულ
იყვნეს, იტყოდეს, ვითარმედ: ბელზებული მის თანა არს, და მთავრითა
ეშმაკთაჲთა განასხამს ეშმაკთა. |
23 |
მაშინ მოუხმო და იგავით უთხრა მათ: როგორ შეუძლია სატანას
სატანის გაძევება? |
23 |
და მოუწოდა მათ და იგავით ეტოდა: ვითარ ჴელ-ეწიფების
ეშმაკსა ეშმაკისა განჴდად? |
24 |
თუ სამეფო თავის თავს განეყოფა, ვერ გაძლებს ის სამეფო. |
24 |
და უკუეთუ მეუფებაჲ მეუფებასა განევლთას, ვერ
ჴელ-ეწიფების დამტკიცებად მეუფებაჲ იგი. |
25 |
და თუ სახლი თავის თავს განეყოფა, ვერ გაძლებს ის სახლი.
|
25 |
და უკუეთუ სახლი სახლსა განევლთას, ვერ ჴელ-ეწიფების
სახლი იგი დამტკიცებად. |
26 |
ხოლო თუ სატანა წინ აღუდგება და განეყოფა თავის თავს, ვერ
გაძლებს, არამედ ახლოა მისი აღსასრული. |
26 |
და უკუეთუ ეშმაკი თავსა თჳსსა ზედა აღდგომილ არს და
განყოფილ არს, ვერ ჴელ-ეწიფების დამტკიცებად, არამედ აღსასრული აქუს. |
27 |
ვერც ვერავინ შევა ძლიერის სახლში და გაძარცვავს მას,
თუკი თავდაპირველად არ შებოჭავს ძლიერს. მხოლოდ ამის შემდეგ თუ შესძლებს
გაძარცვოს მისი სახლი. |
27 |
და არცა ვის ჴელ-ეწიფების შესლვად სახლსა ძლიერისასა და
ჭურჭელი მისი გამოტყუენვად, არა თუ პირველად ძლიერი იგი შეკრას და მაშინღა
სახლი მისი გამოტყუენოს. |
28 |
ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ყოველი ცოდვა და გმობა
მიეტევება კაცთ, რამდენსაც უნდა ჰგმობდნენ. |
28 |
ამინ გეტყჳ თქუენ, ვითარმედ ყოველივე მიეტეოს ძეთა კაცთა
ცოდვანი და გმობანი, რაოდენსაცა ჰგმობდენ; |
29 |
მაგრამ ვინც იტყვის სულის წმიდის გმობას, არა აქვს
მიტევება უკუნისამდე, არამედ ღირსია საუკუნო სასჯელისა. |
29 |
ხოლო რომელმან თქუას გმობაჲ სულისა წმიდისათჳს, არა აქუს
მიტევებაჲ უკუნისამდე, არამედ თანამდებ არს იგი საუკუნოჲსა სასჯელისა. |
30 |
ასე თქვა, იმიტომ რომ ამბობდნენ: უწმინდური სული ჰყავსო. |
30 |
რამეთუ იტყოდეს, ვითარმედ: სული არაწმიდაჲ არს მის თანა. |
31 |
მოვიდნენ მისი დედა და ძმები, გარეთ გაჩერდნენ და კაცი
შეუგზავნეს დასაძახებლად. |
31 |
მოვიდეს უკუე ძმანი მისნი და დედაჲ მისი და გარეშე დგეს
და მოუვლინეს მას და გამოხადოდეს. |
32 |
დიდძალი ხალხი ეხვია გარს, როდესაც უთხრეს: აჰა, დედაშენი
და შენი და-ძმანი გარეთ დგანან და გკითხულობენო. |
32 |
და სხდა გარემო მისა ერი მრავალი; და ვითარცა ჰრქუეს მას:
აჰა დედაჲ შენი და ძმანი შენნი გარე დგანან და გეძიებენ შენ, |
33 |
ხოლო იესომ მიუგო მათ: ვინ არის დედაჩემი, ან ჩემი ძმები? |
33 |
მიუგო იესუ და ჰრქუა: ვინ არს დედაჲ ჩემი ანუ ძმანი
ჩემნი? |
34 |
თვალი მოავლო ირგვლივ მსხდომთ და თქვა: აი, დედაჩემი და
ჩემი ძმები. |
34 |
და მიმოიხილა გარემო მისა მოწაფეთა თჳსთა მსხდომარეთა და
ჰრქუა: აჰა დედაჲ ჩემი და ძმანი ჩემნი! |
35 |
რადგან ვინც აღასრულებს ღმერთის ნებას, იგია ჩემი ძმაც,
ჩემი დაცა და დედაც. |
35 |
რამეთუ რომელმან ყოს ნებაჲ ღმრთისაჲ, ესე არს ძმაჲ ჩემი
დაჲ ჩემი და დედაჲ ჩემი. |