1 |
გაიგო სიმონმა, რომ შეუკრებია ტრიფონს დიდძალი ჯარი იუდას ქვეყანაზე გასალაშქრებლად
და მის გასანადგურებლად. |
|
|
2 |
დაინახა, რომ ხალხი დამფრთხალი და შეშინებული იყო, და
წავიდა იერუსალიმში და შეკრიბა ხალხი. |
|
|
3 |
გაამხნევა ისინი და მიმართა მათ: თქვენ თვითონ ნახეთ
ყოველი, რაც მე და ჩვმს ძმებს და მამაჩემის სახლს გაგვიკეთებია რჯულის
საქმეთათვის და სამსხვერპლოსთვის. გახსოვთ ომებიცა და დარბევებიც, რაც
გადაგვიტანია. |
|
|
4 |
ამ ამბებში დაიღუპა ყველა ჩემი ძმა ისრაელისთვის, მე
ერთიღა დავრჩი. |
|
|
5 |
ახლა სიცოცხლეს არ დავზოგავ, რა გასაჭირიც უნდა მედგას,
რადგან ჩემს ძმებზე უკეთესი არა ვარ. |
|
|
6 |
მაგრამ ვიძიებ შურს ჩემი ერისთვის და საწმიდარისთვის, და
თქვენი ცოლ-შვილისთვის, რადგან სიძულვილით შეთქმულა ყოველი ხალხი ჩვენს
მოსასპობად. |
|
|
7 |
სულით აინთო ხალხი, ეს სიტყვები რომ მოისმინა. |
|
|
8 |
მიუგეს და ხმამაღლა უთხრეს: შენა ხარ ჩვენი წინამძღოლი
ნაცვლად იუდასი და იონათანისა, შენი ძმისა. |
|
|
9 |
გადაიხადე ჩვენი ომი და ყოველივეს, რასაც კი გვეტყვი,
შევასრულებთ. |
|
|
10 |
მაშინ თავი მოუყარა მთელს მხედრობას და დააჩქარა იერუსალიმის კედლების შეკეთება და
გაამაგრეს ყოველი მხრიდან. |
|
|
11 |
გააგზავნა იონათანი, ძე აბესალომისა და მასთან ერთად
საკმარისი ჯარი იაფოში, გამორეკა იქ მყოფნი და დადგა იქ. |
|
|
12 |
ტრიფონი კი გამოემართა პტოლემაისიდან დიდძალი ლაშქრით იუდას ქვეყანაში შესასვლელად;
იონათანიც მასთან ერთად მოჰყავდა ყარაულით. |
|
|
13 |
სიმონი კი ადიდაში, დაბლობის წინ დაბანაკდა. |
|
|
14 |
მიხვდა ტრიფონი, რომ აღდგა სიმონი იონათანის, თავის ძმის
ნაცვლად, და გადაწყვეტილი აქვს მასთან ბრძოლა. გაუგზავნა ელჩები, შეუთვალა: |
|
|
15 |
იმ ვერცხლის გამო დავაკავეთ იონათანი, შენი ძმა, რომელიც
მან სამეფო ხაზინიდან ისესხა საჭიროებისთვის. |
|
|
16 |
ახლა კი გამოგზავნე ასი ვერცხლის ტალანტი და მისი ორი ვაჟი მძევლად, რომ არ გაბედოს
ჩვენზე აღდგომა, და გამოვუშვებთ მას. |
|
|
17 |
მიხვდა სიმონი, რომ მზაკვრულად ელაპარაკებიან, მაგრამ
გაგზავნა ვერცხლი და ბავშვები, რომ ხალხის სიძულვილი არ გამოეწვია; |
|
|
18 |
არ ეთქვა ხალხს: ვერცხლი და ბავშვები რომ არ გაუგზავნა
სიმონმა, იმიტომ დაიღუპა იონათანიო. |
|
|
19 |
და გაუგზავნა ბავშვები და ასი ტალანტი. მაგრამ მოატყუა
ტრიფონმა და არ გაუშვა იონათანი. |
|
|
20 |
ამის მერე მოვიდა ტრიფონი, რომ შესეოდა ქვეყანას და
გაენადგურებინა. მან ადორის გზით მოუარა, სიმონი და მისი ლაშქარი კი
მიჰყვებოდა ყველგან, საითაც გაემართებოდა. |
|
|
21 |
ციხეში მყოფთ გაგზავნეს ელჩები ტრიფონთან, რომ წამოსულიყო
მათკენ უდაბნოს გავლით და საკვები გამოეგზავნა მათთვის. |
|
|
22 |
გაამზადა ტრიფონმა ცხენოსნები წასასვლელად, მაგრამ იმ
ღამეს უზომოდ დიდი თოვლი მოვიდა და ვეღარ გაემგზავრნენ თოვლის გამო. ადგა
და გალაადისკენ წავიდა. |
|
|
23 |
როცა ბასკამას მიუახლოვდა, მოკლა იონათანი და იქ დამარხა. |
|
|
24 |
მერე გაბრუნდა ტრიფონი და თავის ქვეყნისკენ გაემართა. |
|
|
25 |
გაგზავნა სიმონმა ხალხი თავის ძმის, იონათანის, ძვლების
ასაკრეფად და დამარხა ისინი მოდეინში, თავისი მამა-პაპის ქალაქში. |
|
|
26 |
დიდი გლოვით იგლოვა იგი მთელმა ისრაელმა და მწუხარებდნენ
მრავალი დღის განმავლობაში. |
|
|
27 |
აღმართა სიმონმა ძეგლი თავისი მამისა და ძმების საფლავზე;
აამაღლა იგი გამოსაჩენად თლილი ქვებით წინა მხრიდან და უკანა მხრიდან. |
|
|
28 |
დადგა შვიდი პირამიდა, ერთმანეთის პირისპირ, მამის,
დედისა და ოთხი ძმისა. |
|
|
29 |
შეამკო სამკაულებით, შემოავლო დიდი სვეტები და სვეტებზე
საჭურვლები ჩამოკიდა საუკუნო სახელისათვის, ხოლო საჭურველთა გვერდით -
გამოქანდაკებული ხომალდები, რომ ყოველ ზღვაოსანს დაენახა. |
|
|
30 |
ეს სამარხი მოდეინში რომ გააკეთა, დღემდეა იქ. |
|
|
31 |
ამასობაში ტრიფონი ვერაგულად მოექცა ყმაწვილ მეფეს, ანტიოქოსს, და მოკლა იგი. |
|
|
32 |
გამეფდა მის ნაცვლად და აზიის გვირგვინი დაიდგა. დიდი
უბედურება დაატეხა ქვეყანას. |
|
|
33 |
ხოლო სიმონმა ააშენა ციხე-სიმაგრეები იუდაში, შემოზღუდა
მაღალი გოდლებით, დიდი კედლებით და ურდულებიანი კარიბჭეებით და მოამარაგა
სარჩოთი სიმაგრეები. |
|
|
34 |
აარჩია სიმონმა კაცები და გაგზავნა მეფე დემეტრიოსთან,
რომ ქვეყნისთვის შეღავათი მოეთხოვა მისგან, რადგან სულ ძარცვა-გლეჯაში იყო
ტრიფონი. |
|
|
35 |
შემოუთვალა მას მედე დემეტრიოსმა ამ სიტყვებზე და მიუგო
მას, ასეთი წერილი მისწერა: |
|
|
36 |
მეფე დემეტრიოსი სიმონ მღვდელმთავარს, მეფის მეგობარს,
უხუცესებსა და იუდას ერს მოგიკითხავთ. |
|
|
37 |
მივიღეთ თქვენი გამოგზავნილი ოქროს გვირგვინი და პალმის
რტო და მზადა ვართ, დავდოთ თქვენთან დიდი ზავი და მივწეროთ გადასახადების
ზედამხედველვბს, რომ ხარკისგან გაგათავისუფლონ. |
|
|
38 |
ყოველივე, რაც თქეენ დაგიდგინეთ, უცვალებელი იყოს;
სიმაგრეები, რომლებიც ააგეთ, თქვენვე გეპყრათ. |
|
|
39 |
გვიპატიებია თქვენთვის უგუნურებები და დანაშაულები, რაც
დღემდე ჩაგიდენიათ, ხოლო გვირგვინის გადასახადი, რომელიც გმართებთ, და სხვა
რამ ხარკი, რომელიც იკრიფებოდა იერუსალიმში, მეტად აღარ აიკრიფება. |
|
|
40 |
და, თუკი ვინმე თქვენიანი ჩვენს შორის ჩაწერის ღირსი
აღმოჩნდება, ჩაიწერება. და იქნება ჩვენს შორის მშვიდობა. |
|
|
41 |
ასსამოცდამეათე წელს მოეხსნა წარმართის უღელი ისრაელს. |
|
|
42 |
ხალხმა ასე დაიწყო წერა სიგელებში და ხელშეკრულებებში:
სიმონის, დიდი მღვდელმთავრის, ერისმთავრისა და იუდაელთა წინამძღოლის პირველ
წელსო. |
|
|
43 |
იმ დღეებში დაბანაკდა სიმონი გაზარასთან და ალყა
შემოარტყა მას, გააკეთა საალყო მანქანა და ქალაქს მიუახლოვდა. შელეწა ერთი
გოდოლი და აიღო. |
|
|
44 |
გამოცვივდნენ მანქანაში მყოფნი ქალაქისკენ და შეიქნა დიდი
მღელვარება ქალაქში. |
|
|
45 |
ქალაქელები თავიანთი ცოლ-შვილით კედელზე ავიდნენ,
შემოიხიეს ტანისამოსი და ხმამაღლა აყვირდნენ, უხმობდნენ სიმონს, რომ
მარჯვენა მიეცა მათთვის. |
|
|
46 |
თქვეს: ნუ მოგვაგებ ჩვენ ჩვენს ბოროტებათა წილ, არამედ შენი მოწყალების მიხედვით
მოგვექციო. |
|
|
47 |
შეიბრალა ისინი სიმონმა და აღარ შეებრძოლა მათ; მაგრამ
გამორეკა ისინი ქალაქიდან და გაწმიდა სახლები, რომლებშიც კერპები იყო. ასე
შევიდა იქ საგალობლებითა და კურთხევით. |
|
|
48 |
განაგდო იქიდან ყოველი უწმიდურება და ჩაასახლა იქ რჯულის
მიმდევარი ხალხი, გაამაგრა იგი და იქ აიშენა თავისთვის სამყოფელი. |
|
|
49 |
იერუსალიმის ციხეში მყოფებს კი ნებას არ აძლევდნენ,
ქვეყნიდან გასულიყვნენ და ქვეყანაში შესულიყვნენ სავაჭროდ; ძალზე
შიმშილობდნენ და მათგან ბევრი დაიღუპა შიმშილით. |
|
|
50 |
და შეჰღაღადეს სიმონს, რომ მიეცა მათთვის მარჯვენა და
მანაც გაუწოდა მარჯვენა. გამოყარა ისინი იქიდან და გაწმიდა ციხე
სიბილწეთაგან. |
|
|
51 |
ასსამოცდამეთერთმეტე წელს, მეორე თვის ოცდამესამე დღეს,
შევიდა იგი ქება-დიდებითა და ბაიის რტოებით, ქნარებითა და წინწილებით და
სტვირებით, საგალობლებით და სადიდებლებით, რადგან იძლია დიდი მტერი
ისრავლისა. |
|
|
52 |
დააწესა, რომ იზეიმონ ეს დღე ყოველ წელიწადს სიხარულით.
გაამაგრა ტაძრის ბორცვი ციხის გვერდით და დასახლდა იქ თავის თანამდგომებთან
ერთად. |
|
|
53 |
დაინახა სიმონმა, რომ დაკაცდა მისი ვაჟი იოანე და ჩააბარა
მას მთელი ლაშქრის წინამძღოლობა. და დასახლდა გაზარაში. |
|
|