1 |
ანტიოქოსმა, მეფე დემეტრიოსის ძემ, გაუგზავნა წერილები ზღვის კუნძულებიდან სიმონს,
იუდაელთა მღვდელსა და ერისმთავარს და მთელ ხალხს. |
|
|
2 |
ასეთი იყო მათი შინაარსი: |
|
|
3 |
მას შემდეგ, რაც ვიღაც ავისმქნელებმა დაიპყრეს ჩემი
მამა-პაპის სამეფო, გადავწყვიტე, ხელახლა დავეუფლო სამეფოს, რათა აღვადგინო
ის უწინდელივით, ამიტომ შევკრიბე დიდძალი ლაშქარი და მოვამზადე საომარი
ხომალდები. |
|
|
4 |
გადაწყვეტილი მაქვს, გავილაშქრო ქვეყანაზე, რომ დავესხა
ჩემი ქვეყნის დამაქცევართ და ქალაქთა იავარმყოფელთ ჩემს სამეფოში. |
|
|
5 |
ამჟამად გიმტკიცებ შენ მრავალ დათმობებს, რაც კი დაგითმეს
შენ ჩემმა წინამორბედმა მეფეებმა, და სხვა გადასახადებიც გეპატიება. |
|
|
6 |
ნებას გრთავ, მოჭრა საკუთარი ჭედური ფული შენი
ქვეყნისთვის. |
|
|
7 |
იერუსალიმი და საწმიდარი თავისუფალია; მთელი იარაღი, რაც
დამზადებული გაქვს, და სიმაგრეები, რაც აგებული გაქვს და გიჭირავს, შენვე
გეპყრას. |
|
|
8 |
ყოველი სამეფო ვალი, ასევე მომავალი სამეფო ვალები აწ და
მარადის გეპატიოს. |
|
|
9 |
როცა დავეუფლებით ჩვენს სამეფოს, მოგაგებთ დიდ პატივს
შენ, შენს ხალხსა და ტაძარს, რომ საჩინო გახდეს თქვენი პატივი მთელს
ქვეყანაში. |
|
|
10 |
ასსამოცდამეთოთხმეტე წელს გაემართა ანტიოქოსი თავისი მამა-პაპის ქვეყნისკენ, თავი
მოიყარა მასთან მთელმა ლაშქარმა, ასე რომ, ტრიფონს მცირედნიღა შერჩნენ. |
|
|
11 |
მისდია მას ანტიოქოსმა და ლტოლვილი დორს მიადგა, რომელიც
ზღვის პირას არის. |
|
|
12 |
დაინახა, რომ უკუღმართად შეტრიალდა მისი საქმე და მიატოვეს იგი ჯარებმა. |
|
|
13 |
ანტიოქოსიც დორთან დაბანაკდა ასოციათასი ქვეითითა და
რვაათასი მხედრით. |
|
|
14 |
ალყა შემოარტყა ქალაქს და ხომალდებიც მოიჭრნენ ქალაქთან,
ხმელეთიდან და ზღვიდან შეავიწროვა ქალაქი და არ ატარებდა არც გამომსვლელს,
არც შემსვლელს. |
|
|
15 |
მოვიდა რომიდან ნუმენიოსი თავის თანამდგომებთან ერთად და
მოიტანეს წერილები მეფეებისთვის და ქვეყნებისთვის, რომლებშიც შემდეგი
ეწერა: |
|
|
16 |
ლევკიოსი, რომაელთა კონსული, მეფე პტოლემეოსს მოგიკითხავ. |
|
|
17 |
მოვიდნენ ჩვენთან იუდაელთა ელჩები - ჩვენი მეგობრები და
მოკავშირეები ძველი მეგობრობისა და მოკავშირეობის განსაახლებლად,
გამოგზავნილნი სიმონ მღვდელმთავრისა და იუდაელი ხალხისგან; |
|
|
18 |
მოგვართვეს ოქროს ფარი, ათასმნიანი. |
|
|
19 |
ახლა გადავწყვიტეთ, მივწეროთ მეფეებსა და ქვეყნებს, რათა
არ შეამთხვიონ მათ ბოროტი და არ შეებრძოლონ მათ, მათ ქალაქებს და მათ
ქვეყანას, და მათ წინააღმდეგ მეომართაც არ დაეხმარონ. |
|
|
20 |
ხოლო ჩვენ ვიფიქრეთ, მივიღოთ ფარი მათგან. |
|
|
21 |
თუკი ვინმე ავისმქნელი გამოიქცევა თქვენთან მათი
ქვეყნიდან, ჩააბარეთ ის მღვდელმთავარ სიმონს, რათა მათი რჯულით დასაჯოს
იგი. |
|
|
22 |
ასევე მისწერა მეფე დემეტრიოსს, ატალოსს, არიარათესს და
არსაკეს, |
|
|
23 |
და ყველა ქვეყანას - სამფსამეს, სპარტელებს, დელოსს,
მინდოსს, სიკიონს, კარიასს, სამოსს, პამფილიას, ლიკიას, ჰალიკარნასოსს,
როდოსს, ფასელისს, კოსს, სიდეს, არადოსს, გორტინას, კნიდოსს, კვიპროსსა და
კირენეს. |
|
|
24 |
მათი ასლი კი მღვდელმთავარ სიმონს გაუგზავნეს. |
|
|
25 |
მეფე ანტიოქოსი მეორედ დაბანაკდა დორთან; ყოველი მხრიდან
შეუტია და მიაყენა მანქანები; მოუსპო ტრიფონს გამოსვლის და შესვლის
საშუალება. |
|
|
26 |
გაუგზავნა სიმონმა მას ორიათასი რჩეული მეომარი
დასახმარებლად, ოქრო-ვერცხლი და საჭირო აღჭურვილობა. |
|
|
27 |
მაგრამ არ ისურვა მან მათი მიღება, არამედ უარყო ყოველი,
რაზეც წინათ შეუთანხმდა სიმონს, და გაუუცხოვდა მას. |
|
|
28 |
გააგზავნა მასთან ათენობიოსი, ერთი თავის მეგობართაგანი,
მოსალაპარაკებლად და დააბარა ეთქვა, თქვენ ფლობთ იაფოს, გაზარას და
იერუსალიმის ციხეს, ჩემი სამეფოს ქალაქებს. |
|
|
29 |
მათი მიწა-წყალი გააუკაცრიელეთ და დიდი ზიანი მოახდინეთ
ქვეყანაში, და დაიპყარით ჩემი სამეფოს ბევრი მხარე. |
|
|
30 |
ახლა გადმომეცით ქალაქები, რომლებიც გიჭირავთ, და ხარკი
მხარეებიდან, რომლებიც დაპყრობილი გაქვთ იუდას საზღვრებს გარეთ. |
|
|
31 |
თუ არა და, მათ სანაცვლოდ მომეცით ხუთასი ტალანტი ვერცხლი. ხოლო საზღაური
აოხრებისთვის, რაც მოახდინეთ, და სხვა ქალაქების ხარკი - ხუთასი ტალანტი. თუ არა
და, მოვალთ და შეგებრძოლებით. |
|
|
32 |
შევიდა ათენიბიოსი, მეფის მეგობარი, იერუსალიმში და როცა
დაინახა სიმონის დიდება, ოქროს ჭურჭლისა და ვერცხლის ჭურჭლის საგანძური და
მისი დიდი მხნეობა, განცვიფრდა და ამცნო მას მეფის სიტყვები. |
|
|
33 |
სიმონმა პასუხად მიუგო: არც ქვეყანა წაგვირთმევია
უცხოთათვის და არც უცხოებზე გავბატონებულვართ, არამედ ჩვენი მამა-პაპის
მემკვიდრეობა გვიჭირავს, რომელიც ერთ დროს ჩვენს მტრებს უსამართლოდ ჰქონდათ
დაპყრობილი. |
|
|
34 |
ჩვენ კი, როცა დაგვიდგა შესაფერი დრო, დავიხსენით ჩვენი
მამა-პაპის სამკვიდრებელი. |
|
|
35 |
რაც შეეხება იაფოსა და გაზარას, რომლებსაც ითხოვთ, მათ
დიდი ზიანი მოახდინეს ხალხში და ჩვენს ქვეყანაში. მაგათ სანაცვლოდ ას
ტალანტს მოგცემთ. |
|
|
36 |
ათენობიოსს სიტყვა აღარ უთქვამს მისთვის. მეფესთან კი
გულისწყრომით დაბრუნდა და მოახსენა მას სიმონის ნათქვამი, მისი დიდება და
ყოველივე, რაც იხილა, და განრისხდა მეფე დიდი რისხვით. |
|
|
37 |
ტრიფონი კი ხომალდზე ავიდა და ორთოსიაში გაიქცა. |
|
|
38 |
დააყენა მეფემ კენდებეოსი ზღვისპირის სარდლად და ქვეითი
ლაშქარი და მხედრობა ჩააბარა. |
|
|
39 |
უბრძანა, გალაშქრებულიყო იუდაელთა წინააღმდეგ. დაავალა,
აეგო კედრონი, გაემაგრებინა მისი კარიბჭეები და ეომა ხალხთან. თავად მეფე
კი ტრიფონს დაედევნა. |
|
|
40 |
გაჩნდა კენდებეოსი იამნიაში და დაიწყო ხალხის გამოწვევა
საომრად. შეიჭრა იუდაში, ატყვევებდა ხალხს და მუსრს ავლებდა. |
|
|
41 |
ააშენა კედრონი და ჩააყენა იქ მხედრობა და ქვეითი ჯარი,
რათა იქიდან გამოსულიყვნენ იუდას გზებზე სათარეშთოდ, როგორც უბრძანა მას
მეფემ. |
|
|