|
|
1 |
მეფე დიდი არტაქსექს ჰინდოეთითგან ვიდრე ეთიოპადმდე ასოცდაშვიდთა სოფელთა და
ჴელმწიფეთა, რომელნი ჩუენ კერძოსა ზრახავთ სიხარულით
|
|
|
2 |
და მრავალთა უფროსითა ქველის-მოქმედთა სიტკბოებითა
ზედასაზედა პატივ-ცემულნი უდიდესად განლაღნეს. |
|
|
3 |
არა ხოლო დამორჩილებულთა ჩუენთა ეძიებდეს ბოროტის-ყოფად,
რამეთუ სიმაძღრე ვერ უძლეს დათმენად, არამედ ქველისმყოფელთაცა მათთა
შეჰყავს მანქანებით ბოროტის-ყოფად. |
|
|
4 |
მადლობა არა ხოლო კაცთაგან დააკლდეს, არამედ კეთილის
უმეცრებისათჳს მონებით ამაღლდეს და ყოვლისმყოფელისა მარადის ღმრთისა
წინაწარცნობისა საჯეს და ბოროტის სიძულილი განრინებად ვერ უძლეს, |
|
|
5 |
რომელნი მრავალგზის მრავალთაცა ჴელმწიფებასა ქუეშე
განწესებულთა მეგობართა საქმეთა ზედა დადგინებულთა საგენცობელად მათა
ბრალეულ-ყვეს უბრალონი დათხევად სისხლამდე. |
|
|
6 |
და შეამთხვივეს ბოროტი მიუწდომელი ბოროტისა ჩვენებისა
ტყუვილითა, რამეთუ შეურაცხ-ყვეს თჳთმპყრობელთა უმანკო და სახიერი
გონიერება, ხოლო განზარხვა ჯერ-არს. |
|
|
7 |
არა ხოლო ესოდენ მიცემულთაგან ჩემ მიერ მიცემულთა ძველთა
უწყებულთა, რაოდენ შემდგომთაგან არაღირსად აღსრულებული საქმისა, რომელნი
უღირსად ჰმძლავრობდეს და ესევითართაგან უკეთურებისა მორჩილებად ამისა
შემდგომად ბოროტის-ყოფადცა, |
|
|
8 |
არამედ სამეუფოსა დაწყნარება და ყოველთა კაცთა იყოს
მშჳდობა. არღარა გვიჴმს უკეთურთა შესმენა; ხოლო პირსა წინაშე მხიარულსა
სახიერებით ვსჯით მარადის. |
|
|
9 |
ნუ ჰგონებთ, რამეთუ გონება ჩემი ცვალებადი იყოს, არამედ ჟამი ცვალებადი არს, და
განვაჩინებ წყალობასა.
|
|
|
10 |
ხოლო უცხოქმნილი ჩუენგან ამან ამადოთესი ბუგანი
მაკედონელი უცხო სპარსთა სისხლისაგანი იყო და ფრიად, განშორებული ჩუენგან.
სიტკბოებასა მიემთხვივა ჩუენ კაცთმოყვარებისა |
|
|
11 |
ესეოდენ, ვიდრე მამადცა ჩუენდა სახელის-დებად და ყოველთა
მიერ თაყუანის-იცემებოდა და შემდგომი სამეუფო საყდარი დაეპყრა. |
|
|
12 |
რამეთუ ვერ თავს-იდვა სიმაძღრე და ჴელი შეჰყო
მთავრობისაცა ჩუენისა დაკლებად ჩუენგან და ცხორებისაგან განშორება ჩუენი. |
|
|
13 |
ხოლო ჩუენისა მაცხოვრისა და მარადის ქველისმოქმედისა მარდოქესი და უბიწოსა
მეფობისა ჩუენისა ესთერისა და ყოვლითურთ ნათესავით მათით მრავლითა სახითა
მანქანებისა ზრახვათაგან ითხოვა წარწყმედისა მიცემად.
|
|
|
14 |
რამეთუ ამათ სახეთაგან ჰგონებდა ყოფად ჩუენდა ოჴრად და
უცხო საქმედ სპარსთა სიმტკიცისაგან მიქცევად იგი მაკედონიად. |
|
|
15 |
ხოლო ჩუენ სამგზის უბადრუკისა მის მიერ მიცემულთა თქუენდა
ჰურიათა განსარყვნელად არა ვჰპოებთ ძჳრის-მოქმედად, არამედ სიმართლისა
სჯულთა შინა მყოფ არიან. |
|
|
16 |
და ძენი არიან მხოლოსა და ჭეშმარიტისა მაღლისანი და
დიდისა და მარადის ცხოვლისა ღმრთისანი, რომელმან წარგვიმართა მეფობა ჩუენი
აქამომდე. |
|
|
17 |
კეთილთა აღთქმითა მამათა ჩუენთათა კეთილად უკუე ყავთ და
ნუ ერჩით პირველ წარმოძღვანებულთა მათ თქუენდა წიგნთა ამანისმიერთა, |
|
|
18 |
რომლისათჳს იგიცა თჳთ ამის მოქმედებისათჳს ბჭეთა წინაშე
შუშანისა ქალაქისათა დამოკიდებულ არს ძელსა, რამეთუ ადრე კუალად სასყიდელი
მიაგო მას ყოვლისა მპყრობელმან და ბოროტისმოძულემან ღმერთმან. |
|
|
19 |
ხოლო სახე ესე წიგნისა ამის მიმოდვეს ყოველთა ადგილთა, ვითარმედ კადნიერად
უტევეთ ჰურიანი მსახურებად თჳსთა სჯულთა.
|
|
|
20 |
და თანაშეეწეოდეთ მათ, რათა, რომელნი-იგი ჟამსა ჭირისასა
დაესხმოდენ მათ ზედა დღესა მეათსამეტესა თჳსა მის მეათორმეტისა, რომელ არს
ადარი, |
|
|
21 |
მასვე დღესა, რამეთუ ამას შინა ყოველთა ძლიერმან ღმერთმან
მოსრვისა წილ რჩეულისა ნათესავისა ებრაელთასა ყო სიხარული. |
|
|
22 |
და თქუენ სახლისა თქუენისათჳს განჩინებული ესე დღე და
წელიწადი ყოველთა სიხარულითა გეპყრენ, |
|
|
23 |
რამეთუ აწ და ამისა შემდგომად ცხორება იყოს თქუენი
საუკუნოდ ებრაელთა და ქველისმეტყველთა მათთჳს სპარსთა. |
|
|
24 |
ხოლო ყოველმან ქალაქმან გინა სოფელმან, რომელნი არიან
ქუეშე სამეფოსა ჩემსა ყოვლითურთ, რომელმან არა ყოს ამის ბრძანებისაებრ,
ლახურითა და ცეცხლითა განილიოს რისხვით; და იყოს იგი არა ხოლო კაცთაგან
უვალ, არამედ მჴეცთაგანცა და ფრინველთა მიმდემად ყოველთა ჟამთა
გარდარეულებისაგან ოჴრებისა. |