1 |
უფლის სიტყვა, რომელიც იყო ოსიას მიმართ, ბეერის ძისა, იუდას მეფეების - ყუზიას,
იოთამის, ახაზის და იეხიზკიას დროს და ისრაელის მეფის იერობოამ იოაშის ძის დროს. |
1 |
სიტყუაჲ უფლისაჲ, რომელი იყო ოსეს მიმართ, ძისა აბერისა, დღეთა ოზიასთა, და
იოათამისთა, და აქაზისთა, და ეზეკიასთა, მეფისა იუდაჲსთა, და დღეთა იორობოამისთა,
მეფისა ისრაილისათა: |
2 |
როცა იწყო უფალმა ქადაგება ოსიას პირით, უთხრა ოსიას:
წადი, მოიყვანე გარყვნილი ქალი და გააჩინე გარყვნილების შვილები, რადგან
გაირყვნა ქვეყანა და განუდგა უფალს. |
2 |
დასაბამი სიტყუათა უფლისათა ოსეს მიმართ: და ჰრქუა
უფალმან ოსეს: წარვედ და მოიყვანე თავისა შენისა დედაკაცი სიძვისაჲ და
შვილნი მისნი სიძვისანი, რამეთუ სიძვით ისიძვიდეს ქუეყანასა უკანათგან
უფლისა. |
3 |
წავიდა და მოიყვანა გომერი, დიბლაიმის ასული; დაორსულდა
ქალი და უშვა ვაჟი. |
3 |
და წარვიდა და მოიყვანა გომერ, ასული დებელაიმისი, და
მიუდგა და უშვა მას ძე. |
4 |
უთხრა უფალმა: დაარქვი სახელად იზრეყელი, რადგან, ცოტაც
და, უნდა მოვკითხო იზრეყელის სისხლი იეჰუს სახლს და გავაუქმო ისრაელის
მეფობა. |
4 |
და ჰრქუა ღმერთმან: უწოდე იეზრაელ ამისთჳს, რამეთუ
მცირედღა და შური ვიძიო მე სახლისა მისთჳს იეზრაელისა და სახლსა ზედა
იუდაჲსსა და დავაცხრვო მეფობა ისრაილისაჲ. |
5 |
იმ დღეს იქნება, რომ შევმუსრავ ისრაელის მშვილდს
იზრეყელის ველზე. |
5 |
და იყოს მათ დღეთა შინა, შევმუსრო მშჳლდები იეზრაელისაჲ,
ღელესა მას იეზრაელისასა |
6 |
კვლავ დაორსულდა ქალი და შვა ასული. უთხრა უფალმა:
დაარქვი სახელად ლორუხამა (არშესაწყალისი), რადგან
აღარ შევიწყალებ ისრაელას სახლს და არასოდეს შევუნდობ. |
6 |
და მიუდგა და უშვა მას ასული და ჰრქუა მას უფალმან: უწოდე
სახელი მისი არაშეწყალებულ, რამეთუ არღარა შევსძინო მერმე შეწყალებად სახლი
ისრაილისაჲ, არამედ წინააღმდგომით წინაღუუდგე მათ. |
7 |
იუდას სახლს კი შევიწყალებ და ვიხსნი უფლის, მათი ღმერთის
ხელით; არც მშვილდით, არც მახვილით, რც ბრძოლით, არც მხედრებით არ ვიხსნი
მათ. |
7 |
ხოლო ძენი იუდაჲსნი შევიწყნარნე და ვიჴსნნე იგინი უფლისა
მიერ ღმრთისა მათისა, და არა ვიჴსნნე იგინი მშჳლდითა, არცა მახჳლითა, არცა
ბრძოლითა, არცა ცხენებითა, არცა მჴედრობითა |
8 |
მოსხლიტა ძუძუს ლორუხამა და ისევ დაორსულდა და შვა ვაჟი. |
8 |
და სძესა განეყენა არაშეწყალებული იგი, და მერმე მიუდგა
და შვა ძე |
9 |
თქვა უფალმა: დაარქვი სახელად ლოყამი (არა ჩემი ერი). რადგან აღარ ხართ ჩემი ერი და მეც
აღარ ვიქნები თქვენი. |
9 |
და უწოდა სახელი მისი - არა ერი ჩემი, და არა ვარ ღმერთი
თქუენი, რამეთუ არა ხართ თქუენ ერი ჩემი |
|
|
10 |
და იყოსღა თუ რიცხჳ ძეთა ისრაილისათაჲ, ვითარცა ქჳშაჲ, რომელი არა აღიწყოს და არცა
აღირაცხოს, ნეშტი ოდენ ცხონდეს. და იყოს ადგილსა მას, სადა-იგი ეწოდოს მათ ძე
ღმრტისა ცხოველისა. |
|
|
11 |
და შეკრბენ ძენი იუდაჲსნი და ძენი ისრაილისანი ერთად, და დაიდგინონ თავისა მათისა
მთავარი ერთი, და აღმოვიდენ ქუეყანისა მისგან, რამეთუ დიდ არს დღე იგი იეზრაელისა. |